AD interview

Thrillers las Ronald van der Pol (63) altijd graag. Zou het niet fantastisch zijn om zelf een plot te verzinnen? vroeg hij zich meermaals af. „Ga dat dan doen’’, moedigde zijn vrouw Ans hem aan. „Het was het begin van mijn passie: thrillers schrijven. Al mijn creativiteit kan ik erin kwijt.’’

Praagse Schaduw is een vuistdikke thriller van vijfhonderd pagina’s. Het ligt in de schappen naast de nieuwste thriller van zijn favoriete schrijver Dan Brown, de bestseller auteur van De Da Vinci Code. „Ja, leuk. Het is toeval dat Browns boek ook in Praag speelt.’’

Dikke pil

Van der Pol: „Vooraf was het niet per se de bedoeling dat het zo’n dikke pil zou worden. Ik had het begin en het eind van het verhaal in gedachten. Als ik schrijf, zit er als het ware iemand tegenover mij aan wie ik een spannend verhaal vertel. Met verrassende wendingen. Aan fantasie heb ik geen gebrek. Het is net alsof ik aan het kleien ben. Lekker kneden, stukje klei eraf, stukje erbij. Als het af is, geniet ik ervan dat ik lezers een plezier doe met mijn boeken.’’

Van der Pol werd geboren in Driebergen. Samen met Ans, een geboren Wijkse en kleindochter van klompenmaker Jan van Haarlem, ging hij in de jaren tachtig in Wijk op zoek naar een koophuis. „Tot onze verrassing waren de huizen er goedkoper dan in Driebergen. Dus verhuisden we tot genoegen van mijn schoonouders naar Wijk. Hebben we nooit spijt van gehad. Wijk is een inspirerende stad. We komen graag in het Calypso Theater. Voor optredens van bekende artiesten, maar ook om ons te laten verrassen door minder bekende cabaretiers. Dan is het leuk om jaren later te zien dat ze doorbreken.’’

Financiële wereld

Van der Pol is altijd al dol op cultuur geweest. „Ooit had ik de intentie om naar de kunstacademie te gaan. Is er niet van gekomen. Ik raakte verzeild in de financiële wereld. Ik heb getekend en geschilderd. Ga graag naar galeries en musea. Zelf lees ik veel. Daar leer ik van en ook hoe ik het beslist niet zou doen. Onderweg kijk ik rond, ik kijk naar het Journaal. Zo krijg ik ingevingen die ik later uitwerk. Toen ik schilderde met olieverf, verfde ik eroverheen als het niet goed op het doek stond. Met schrijven gaat het ook zo. Schrappen als het niet goed is, iets toevoegen wat beter is.’’

Toen ik de contouren geschreven had en in Praag was, viel het kwartje op een prachtige locatie

Een van zijn uitstapjes bracht Van der Pol in Praag. „Toen ik de contouren geschreven had en in Praag was, viel het kwartje op een prachtige locatie: het Sint Agnesklooster. Tess, mijn hoofdpersoon, begint een zoektocht naar de moordenaar in een Utrechtse kunstgalerie. Ze hoopt in Praag te kunnen spreken met Moeder Simona.’’

Geen non meer te bekennen

Voor de thrillerschrijver is het geen probleem dat er in ‘het klooster’ geen non meer te bekennen is. Het klooster werd0 in 1782 ontbonden en verloor zijn religieuze functie. Nu is het een museum met Boheemse religieuze kunst. Van der Pol: „Het verhaal en de locaties hoeven niet waar te zijn, maar moeten wel geloofwaardig zijn. Terwijl de gevaren zich opstapelen, ontdekt Tess dat het verleden haar angstaanjagend heeft ingehaald.’’

Zijn vorige thriller, Het Rode Dossier, werd op het Nederlands Thrillerfestival genomineerd voor de Max Zilveren Vleermuis. „Sta ik daar ineens tegenover omroep Max-directeur Jan Slagter. Heel leuk en eervol.’’

Zaterdag 15 november signeert Ronald van der Pol van 13.00 tot 15.00 uur in Readshop Doorn en op 22 november in boekhandel Jacques Baas in Driebergen, van 14.00 tot 15.00 uur.